Prietpraat

Net als  ‘gewone’ mensen kramen bestuurders en politici nu en dan baarlijke nonsens uit. Om hun zin te krijgen, voorstellen van andere partijen onderuit te halen of de eigen blunders te camoufleren. Het maakt de politiek tot een rijke inspiratiebron voor columnisten, cabaretiers en ander kritisch volk. ‘Voor om te lachen’ houdt de Wakkere Geelbuik de prietpraat voor u bij. 

 

De cirkelredenering van wethouder Kok

 

 

Op basis van de Wet dualisering gemeentebestuur kennen we de actieve, de passieve en de bijzondere informatieplicht. De informatieplicht betekent de verplichting van het college van burgemeester en wethouders (en/of de burgemeester) om aan de raad de informatie te verschaffen die hij nodig heeft voor de uitoefening van zijn controlerende, kaderstellende en volksvertegenwoordigende taken.

De raad kan ook zelf informatie inwinnen bij het college, onder andere door het stellen van schriftelijke vragen. Bij deze zogenoemde passieve informatieplicht gaat het om aanvullende informatie over een onderwerp, waarover de raad reeds is geïnformeerd of vragen over bepaalde, bijvoorbeeld maatschappelijke ontwikkelingen, dus feitelijk de rechten van raadsleden om informatie op te vragen.

 

Het college moet deze vragen uiteraard naar eer en geweten beantwoorden. Dat lukt helaas niet altijd. Omdat de gevraagde informatie niet beschikbaar is bijvoorbeeld. Of om politieke redenen, omdat het college de vraag niet wil beantwoorden.

Een mooi voorbeeld van dat laatste, gaf wethouder Kok van De Onafhankelijken onlangs ten beste. In antwoord op de vraag van De Wakkere Geelbuik waarom het college de eind 2016 door de gemeenteraad bekrachtigde ‘Nota van uitgangspunten’ tussen de gemeente en de directie van Machinefabriek De Hollandsche IJssel niet als uitgangspunt genomen heeft voor de herontwikkeling van de Westerwal, tekende de wethouder het volgende antwoord op:

 

De Nota van Uitgangspunten benoemt als noodzakelijke randvoorwaarde, dat de gemeente en de machinefabriek de gronden van de Westerwal verwerven. Deze verwerving heeft echter niet plaats gevonden en zal ook niet meer plaatsvinden, aangezien andere partijen de gronden van Heilijgers hebben verworven. (…)

 

Een fraai voorbeeld van een zogeheten cirkelredenering.

Waarom heeft de verwerving van de gronden aan de Westerwal niet plaatsgevonden?

Omdat het college de gronden niet verworven heeft (maar een ander wel, waardoor

het college het niet meer kon doen)

 

Het juiste antwoord was: verwerving van de gronden heeft niet plaatsgevonden, omdat het college de afspraak uit Nota van Uitgangspunten niet nagekomen is, sterker, geen enkele poging gedaan heeft om dat wel te doen. Maar ja, dat wilde de wethouder natuurlijk niet toegeven.

Het niet nakomen van door de raad bekrachtigde afspraken is namelijk een politieke doodzonde. Vandaar de cirkelredenering om De Wakkere Geelbuik met een kluitje het riet in te sturen.

mei 2020

 

Parkeerbeleid van onderaf?

Parkeren in de Oudewaterse binnenstad wordt steeds lastiger. De oorzaken zijn genoegzaam bekend: toegenomen autobezit, woningsplitsing zonder aanleg van extra parkeerplekken en het stelselmatig hanteren van een te lage parkeernorm bij de ontwikkeling van binnenstedelijke woningbouwlocaties.  Zo zal na de oplevering van de appartementengebouwen aan de Wijngaardstraat en op het Bolwerk, als die er ooit komt,  het probleem nog nijpender zijn.

Intussen leunt het college al jaren rustig achterover. Behoudens een na eindeloos tijdrekken afgedwongen onderzoekje,  waaruit blijkt dat het probleem op het ene tijdstip in de ene straat erger of juist minder is dan op het andere tijdstip in de andere straat, zijn concrete maatregelen of plannen ver te zoeken. Wat we dus al wisten.

Bij gebrek aan ideeën, daadkracht en durf, heeft het college onlangs maar weer eens een duur adviesbureau in de arm genomen, om te komen tot parkeerbeleid. Het bureau, volgens wethouder Kok een van ’s lands beste op dit gebied, gaat de komende maanden interactief aan de slag met een werkgroep van enthousiaste binnenstadsbewoners, ondernemers en andere belanghebbenden om oplossingen te bedenken.

Afgesproken is dat unanieme adviezen van de werkgroep worden overgenomen door de gemeenteraad. De jaren zestig en zeventig herleven, zou men denken. Wat een verlicht gemeentebestuur!

Helaas, schijnt bedriegt, zo bleek bij de behandeling van het voorstel door de gemeenteraad. In een poging om de sceptici van CDA en De Wakkere Geelbuik van de goeie bedoelingen van het college te overtuigen, verzekerde wethouder Kok, dat de gemeenteraad het laatste woord heeft en houdt. Adviezen van de werkgroep die de gemeenteraad niet welgevallig zijn, zullen dus niet worden overgenomen.  Daarnaast kan de gemeenteraad volgens de wethouder zo nodig ‘halverwege het proces’ aanvullende kaders meegeven aan de werkgroep. Dus mocht de werkgroep, ik noem maar een dwarsstraat, unaniem vinden dat de Markt als parkeerplaats in ere moet worden hersteld, dan gaat het feest niet door.

Ten slotte moet de voorgestelde oplossingsrichting budgetneutraal zijn, zoals dat in jargon heet. In gewoon Nederlands: het mag geen geld kosten.

Kortom, als puntje bij paaltje komt, heeft het hele interactieve proces van democratie van onderaf niets om het lijf. Het is vooral een bestuurlijke schijnbeweging om de eigen onkunde en het gebrek aan bestuurskracht te camoufleren, een dooie mus. Reden waarom De wakkere Geelbuik tegen het voorstel gestemd heeft.