Algemene Beschouwingen 2019

College verzaakt taken en legt rekening bij de burger


De jaarlijkse begrotingsbehandeling is een bijzonder ritueel in het lokaal bestuur. Het proces verloopt volgens een vast patroon met allerlei tussenstappen en -stapjes in een eindeloze cyclus van verzamelen, verdelen, ramen, vaststellen, wijzigen en afsluiten. Een begroting is een cijferspelletje voor liefhebbers, legde een actuaris me ooit uit. Een momentopname in een poging grip te houden op de inkomsten en, vooral, de uitgaven, voortkomend uit onzekerheid. Zij hechtte er niet al te veel waarde aan. Elke begroting is rond te maken, beweerde zij. En zo speelde zij met miljoenen. Maar eigenlijk vond zij de onderliggende verhalen, overwegingen, de trends, keuzes en verklaringen, kortom de wereld achter de cijfertjes veel interessanter.


Ik denk er net zo over. Daarom maak ik niet veel woorden vuil aan het ongetwijfeld met aandacht en toewijding samengestelde werkstuk. Dat heeft ook weinig zin, want na de traditionele maaltijd (wat eten we trouwens, Chinees?)  wordt de begroting, al dan niet marginaal gewijzigd, ‘gewoon’ vastgesteld en gaan we over tot de orde van de dag.

 

Rijkaard vermomd als bedelaar
De Wakkere Geelbuik stelt vast dat het bij de start ontstane of gecreëerde theoretische gat in de begroting gedicht is. Da’s fijn, want anders moesten we misschien persoonlijk bijlappen en komt er weer een boze gedeputeerde langs om ons vermanend toe te spreken. Of erger, worden we onder curatele gesteld.  Net als in de vorige eeuw, toen ik hier als beginnend verslaggever regelmatig zat. Hoewel erger? Het leverde Oudewater jarenlang forse aanvullende financiële uitkeringen van de Rijksoverheid op. Tot groot genoegen van de toenmalige bestuurders, die samen met de toegewijde gemeentelijke comptabelen de tekorten vele jaren kunstmatig in stand hielden. Tot Den Haag het welletjes vond en de als bedelaar vermomde rijkaard de artikel 12 status ontnam.

Voorkomen is beter dan bloeden
In zekere zin herhaalt de geschiedenis zich. Het bij de presentatie van de concept-begroting geschetste tekort had immers eenvoudig voorkomen kunnen worden. Op verschillende manieren. Door andere keuzes te maken.

Bijvoorbeeld door af te zien van megalomane projecten zoals de ontwikkeling van een ‘sportcluster’ in Oudewater Noord.

Of door het vereenvoudigen van het Masterplan Binnenstad tot praktische, Oudewaterse proporties. Was het nu echt nodig om 3 ton kapot te slaan op het reconstrueren van het IJsselvere? Natuurlijk niet. Het is er onveiliger geworden, de parkeerproblemen zijn gebleven en we hebben er weer een onderhoudsintensief monocultuurtje bij. Dat wordt maaien of, erger klepelen. Ik zeg: beplanten dat gazon!

Of door het afbestellen van de nieuwe Wilhelminaweg van Pruisenbrug te Hekendorp. Deze golden gate bridge kost de gemeenschap bijna een miljoen! Terwijl het fiets-/voetgangersbruggetje met een flinke opknapbeurt door plaatselijke bedrijven nog jaren meekan. Het keer op keer uitgestelde grootonderhoud aan de Hoenkoopsebrug is echt veel dringender. Kijk niet vreemd op, als die brug er binnenkort de brui aan geeft!


Of door zelf de broekriem aan te halen, door minder diensten af te nemen van Woerden. Daarmee geven we het goede voorbeeld en doen we meteen iets aan de ‘geruisloos’ oplopende rekening van de gedwongen winkelnering bij Woerden en aan het normaliseren en verzakelijken van deze bestuurlijke jumelage.
En zo kan ik nog wel even lang doorgaan.

 

A-sociaal

Maar niets van dit alles om de tering naar de nering te zetten en een tekort te voorkomen. In plaats daarvan legt de college de rekening bij de inwoners. Allereerst wordt stevig bezuinigd op voorzieningen voor Oudewatenaren die ondersteuning of zorg nodig hebben. Op trapliften, woningaanpassingen, invalideparkeerplaatsen, declaraties, sportstimulering, inburgering, en natuurlijk op de jeugdzorg. Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst, nietwaar? Financieel zetten de kortingen weliswaar weinig zoden aan de dijk - het was al te weinig - maar de a-sociale aanpak is kenmerkend voor het gebrek aan solidariteit en dienstbaarheid van deze coalitie van VVD&D66, De Onafhankelijken en CU&SCP. Ik schaam me er plaatsvervangend voor!

 

Zakkenklopperij
Toen deze eerste kaasschaaftranche niet genoeg opleverde, kwam het college op het lumineuze idee om het stadskantoor in de verkoop te doen. De gebruikers gaan maar ergens vergaderen, in het café of Woerden. Dan is dat relict van de gemeentelijke autonomie ook maar begraven. Mochten die vasthoudende wakkere geelbuiken te veel aanhang krijgen en het in hun hoofd halen om weer voor zichzelf te beginnen.
Voor dit soort bestuurlijk vandalisme ken ik maar één fatsoenlijk woord: ongehoord!

Maar het kan nog erger. Bij gebrek aan ander tafelzilver klopt het college bij de inwoners aan met een exorbitante verhoging van de OBZ met 10% Let wel, het gaat om een extra verhoging bovenop de al ingeboekte stijging met 5%. Ook de tarieven van de afvalstoffenheffing en rioolheffing worden opgeschroefd. Per saldo gaat het gemiddelde Oudewaterse huishouden jaarlijks € 125 meer betalen, in totaal bijna € 900 per jaar. Ziezo gat gedicht. Bedankt voor uw bijdrage.
En wat krijgen de inwoners terug voor deze zakkenklopperij?

- Een rommelige stad met veel achterstallig onderhoud aan straten en stoepen en boordevol blik als gevolg van ongecontroleerde woningsplitsing en huisjesmelken.

- falende volkshuisvesting en stagnerende woningbouw (zie de Wijngaardstraat, Oranje Bolwerk, Schuylenburchtlocatie en Westerwal)

- Een schraal en versnipperd sociaal domein, met onvoldoende samenhang tussen wonen, welzijn (zie verkeerde aanpak herontwikkeling Schuylenburchtlocatie, huiskamer van de Stad, eenzaamheidsproblematiek, Thuishuisinitiatief, verpleegzorg, stadsteam, enz.)

 

Veel woorden, weinig daden
Ook op andere terreinen blinkt het college niet bepaald uit door visie en daadkracht, of het nu om de toekomst van de gemeente gaat, het landelijk gebied, groenbeheer, milieu, zorg of parkeren, het houdt niet over. Veel plannen, toezeggingen en woorden, weinig wol.
Laat staan de communicatie. In plaats van met burgers, ondernemers en boeren én de gemeenteraad natuurlijk, in gesprek te gaan over het beheer, de ontwikkeling en de toekomst van de gemeente, schuift het college liever aan bij allerlei ‘tafels’, om mee te babbelen met de grote jongens en meisjes over gewichtige kwesties als energietransitie, omgevingsvisie en economische agenda.

Boeiend hoor, maar als het op tastbare maatregelen komt, geeft het college niet thuis. Zie het schijntje dat besteed wordt aan de uitvoering van de met veel bombarie opgetuigde energieagenda en de hardnekkige weigering om over te gaan op natuurlijk groenbeheer. De klepelmaaier blijft dood en verderf hakken in de Oudewaterse bermen en groenstroken. Maar intussen wel met droge ogen de ondernemers in Tappersheul III verplichten om hun pand van groene daken te voorzien. Zodat alleen welgestelde ondernemers van de uitbreiding profiteren. Ik waag maar weer eens een poging om dat te veranderen.
En in plaats van zelf na te denken, huurt het college bij voorkeur allerlei adviseurs in om dit voor hen te doen. De vaak dure onderzoeken stapelen zich op maar leiden zelden tot uitvoering. Misschien maar beter ook. Al met al verzaken de wethouders hun taken.

 

Neutrale tekstschrijver, eindelijk!

Is er dan helemaal niets positiefs te melden? Natuurlijk wel.
Na eindeloos duwen en trekken hebben we vanaf vandaag een gemeentelijke tekstschrijver die neutraal verslag gaat doen van wat er hier op het stadhuis besproken en besloten wordt door de gemeenteraad. Als tegenwicht voor de wat ik noem beleidsmarketing vanuit het stadskantoor. Vreemd genoeg zijn deze niet zelden tenenkrommende promo’s van het zittende bestuur vandaag de dag algemeen geaccepteerd. Ik zal er nooit aan wennen. Hopelijk helpen de objectieve verslagen van de tekstschrijfster ook tegen de eenzijdige, soms zelfs ronduit tendentieuze en beledigende berichtgeving in de lokale pers. Betrouwbare, onafhankelijke informatievoorziening is een belangrijke pijler van onze democratie. Hulde!
Ik dank u voor uw aandacht.

 

De Wakkere Geelbuik

Algemene beschouwingen 2018 

Zoet & Zuur